Ardennenkamp (DE) dag 4
Sayn ontwaakt, Camille en Harm doen de ogen dicht. Zij hebben een lange nacht achter de rug. De rust is wedergekeerd en iedereen maakt zich op voor een nieuwe dag vol uitdagingen, er wacht ons een dag vol leuke dingen. De leiding heeft voor vandaag een leuke en actieve activiteit gepland.
Maar ’s ochtends komen eerst heel langzaam alle koppies één voor één uit de tent, Jelco komt voor de Explorers een ontbijtje scoren bij de leiding, Suze en Mike komen voor de Scouts. Hierna gaat iedereen zich wassen en douchen om vervolgens zich op te houden bij het vuur of om zich te vermaken met een frisbee. Aan het begin van de middag maakt iedereen zich klaar om het terrein te verlaten voor een activiteit.
Na een korte wandeling langs het spoor komen we uit in het “kletterwald” nabij Sayn. Iedereen is razend enthousiast en kan niet wachten om bezig te gaan in de bomen, touwen, touwbruggen, kabelbanen en nog veel meer. Maar we kunnen niet zomaar beginnen, iedereen moet zich netjes inschrijven en krijgen ruime uitleg van een Duitse schone die de nodige aandacht trekt van Emiel, Jesse, Patrick en Thijs. Krijn komt natuurlijk even checken of de smaak van de Rowans wel goed is. Ondertussen geeft ze een goede en duidelijke uitleg hoe iedereen veilig en zonder teveel risico lekker kan klimmen.
Als iedereen voorzien is van een klimharnas en helm is, trekt een invasie van Scoga leden door het bos. Erik blijft als één van de weinigen aan de grond omdat hij niet van hoogtes houdt, wel een beetje onverwacht. Michiel gaat samen met Mike en Martijn de boom in en Rick met Bram, Chris en Marco om een klein oogje in het zeil te houden. Emiel zorgt ervoor dat de Anouk en Esmy zich veilig voelen. Maar zij krijgen vrij snel door hoe het allemaal werkt en na verloop van tijd zoeken ze steeds meer uitdaging.
Alle klimroutes hebben een verschillend niveau, zowel in hoogte als in krachtsinspanning. Alle klimroutes die zijn aangebracht in de bomen hebben een naam van een berg, waaronder de Alpen, Pyreneeën en Rocky moutains. De reacties zijn heel verschillend, de ene vindt de kabelbanen maar niets en de ander vindt het prachtig. Uiteindelijk komt het erop neer dat iedereen steeds meer uitdaging zoekt. De Andes is de zwaarste voor kinderen onder de 18. Bram, Suze, Anouk, Silke en Chris wagen zich op deze baan maar hij is erg zwaar. Bram moet halverwege vanaf de grond even mentaal opgepept worden maar maakt de route wel af. Femke komt erachter dat kort zijn af en toe best een nadeel is, zij heeft bij menig oefening de hulp nodig van haar teamgenoten. Maar ook zij komt overal waar ze moet zijn.
Jasper, Emiel, Rick, Thijs en Aik willen echt Rambo spelen en gaan over de 18+ baan. Dat blijkt echt niet overdreven. Zij komen niet zonder slag of stoot over deze baan maar halen het uiteindelijk wel. Maar ook aan alle leuke dingen komt een eind, Suze en Femke laten iedereen nog even extra lang wachten omdat zij het niet kunnen laten nog een extra rondje te doen. Het is natuurlijk kei stoer dat iedereen hieraan heeft mee gedaan.
Iedereen loopt met een glimlach en volgepakt met stoere verhalen terug naar het kampterrein om daar te beginnen met het bakken van pannenkoeken. Lekker joh! Nadat iedereen lekker pannenkoeken heeft gegeten met spek, poedersuiker en appel, wordt de afwas gedaan. Nog heel even vermaken we ons op het veld. Scouting Veenendaal komt ook even buurten. Ook deze avond wordt er natuurlijk weerwolven gespeeld. Het vuur dooft langzaam naarmate de tijd verstrijkt, iedereen houdt het voor gezien en kruipt zijn tent in. Morgen zijn we er nog één dag.
