Ardennenkamp (DE) dag 3

Helaas heeft de bewolking zich deze dag versterkt met extra troepen en krijgt de zon geen kans om deze te verdringen. Bewolking wint het vandaag van de zon.

Alles kids maken ontbijt en bereiden zich voor om deze dag te overleven. Toch komt alles moeizaam op gang en zijn er veel aan het frisbeeën of lekker bij het vuur aan het kleppen. De Rowans en een paar van de leiding zagen balken tot ze erbij neervallen en maken een mega Jenga. Ze worden er helemaal gelukkig van.

Na enige activiteiten op het veld moet er toch echt wat gebeuren. De boodschappen moeten worden gedaan voor twee dagen. Morgen is hier dag van de arbeid, een vrije dag in Duitsland. Die logica kunnen we hier nog niet zo begrijpen. Dag van de arbeid en dan vrij zijn. Hmm. Iedereen bedenkt wat ze willen eten voor vanavond en de leiding zorgt voor een voedzame maaltijd voor de dag daarna (wat dat is lees je morgen).

Nadat alles is ingekocht stappen we snel in en gaan we richting kampterrein. Al het eten wordt goed opgeborgen en iedereen maakt zich klaar om te gaan wandelen en een beetje van de omgeving te verkennen. Tot grote vreugde van enkele dames. We lopen langs de verlaten spoorweg richting het kasteel boven op de heuvel, een mooie tocht door het bos met de nodige hoogte verschillen. We komen moe en voldaan aan bij het kasteel wat nu dient als restaurant, iedereen ploft moe en voldaan neer in het gras. Al snel komt Camille met het briljante idee om een groepsfoto te maken, een hele fotoshoot volgt en Thijs van de Rowans en Patrick van de Scouts leiding maken ook even gebruik van het moment om de groep op te foto te zetten.

Uiteindelijk lopen we aan de andere kant van de heuvel naar beneden en komen in Sayn uit. Axel komt met het idee om nog enkele geocaches te doen, Rick, Patrick en Aik besluiten zich bij Camille te voegen die op een bankje blijft zitten om aan zijn wandelstok te werken waar hij al vanaf dag 1 mee bezig is (het begint een waar kunstwerk te worden). Niet veel later loopt iedereen weer terug naar het kampterrein waar het inmiddels tijd is aan het avondeten te beginnen.

Alles kids gaan enthousiast aan de gang met het eten koken, de dames Scouts gaan aan de gang met een stevig soepje, de jongens Scouts eten aardappel pannenkoekjes met een stukje vlees en groente en de Explorers eten vissticks met rijst en boontjes. De leiding eet samen met de Rowans en maken voor een heel leger chili con carne. De jongens Scouts proberen nog wat vlees te scoren bij de leiding omdat ze nog honger hebben, met succes. Niet veel later lukt het ook nog voor een tweede keer. Mike neemt met een big smile het eten in ontvangst.

Als iedereen alles achter de kiezen heeft gaat iedereen aan de afwas en doen ze bij de leiding hardnekkig hun best om Emiel van de Rowans de afwas te laten doen, wat uit eindelijk wel lukt. Als alles afwas klaar is gaat iedereen zijn eigen weg. Het kampvuur wordt aangewakkerd en Jelco heeft gezien dat Camile een mooie wandelstok maakt en besluit dit ook te proberen. Verder wordt er natuurlijk volop weerwolven gespeeld. De leiding stookt het kacheltje in de hut op en waagt zich aan een bakje koffie met een klein oranje bittertje (dankje Marion, hij is héérlijk) om het oranje gevoel van vandaag een beetje te krijgen. Verder staat er vanavond niets bijzonders op het programma en wachten we rustig af tot het morgen weer langzaam licht wordt, hopend dat de zon het morgen gewoon gaat winnen van de bewolking. Stuur ons nog wat extra warmte toe in het gastenboek van de scoga site.
Voor vanavond slaap lekker en Houdoe!

’S Avonds zitten we lekker bij het kampvuur en gaat bijna iedereen een spel doen in het donker. Aik, Michiel en Axel blijven achter bij het kampvuur om dit in de gaten te houden. Lekker warm bij het vuur en even genieten van de rust. Dit blijkt van korte duur te zijn. Plotseling komen er 5 personen aan gerend en van hun gezicht straalt enige paniek af. Ze roepen of we Nederlanders zijn.

Ja, antwoorden we en ze beginnen door elkaar te roepen dat ze aangevallen zijn door een groep neonazi’s van ca. 15 man. Ze waren erg geïntimideerd door hen en zijn nadat een aantal spullen van hen vernield waren en agressiviteit zijn ze naar ons kamp gevlucht. Wij besluiten met z’n allen bij het kampvuur te blijven en uit te kijken naar de andere van onze groep. We horen de ‘neonazi’s’ lopen op het spoor en er worden flessen naar onze auto’s gegooid. Geen prettige situatie.

De rest van Scoga zien we in de verte aankomen door hun zaklantaarns en we brengen hen op de hoogte van de situatie. Na enig overleg gaan we met Camille, Aik, Axel en 1 van de aangevallen groep naar het dorp om de politie te bellen. Onderweg zien we bij een huis een kampvuur met mensen eromheen. We vragen of we daar mogen bellen (we hebben nog steeds geen bereik) maar krijgen een wazig antwoord waarom we willen bellen en dat hun telefoon het niet doet. We gaan snel verder richting het dorp en bellen daar 112. We worden zeer serieus genomen door de politie en vijf minuten later is er al een politie wagen bij ons. De jongen die aangevallen is (Michael van Scouting Veenendaal) doet zijn verhaal, hij is nog steeds erg overstuur van het gebeuren, en de politie roept versterking op en vraagt zelfs aan een helikopter of ze in de buurt zijn. Camille, Aik en Axel besluiten om al eerder terug te gaan en de politie zal Michael mee terug nemen.

Bij het kamp aangekomen is alles gelukkig rustig en we geven aan de kinderen uitleg wat er gebeurd is en dat de politie onderweg is. Ook stellen we ze gerust en is er besloten dat er sowieso iemand de wacht houdt. Suze vraagt nog of het echt is of dat dit een spel, maar gelooft later wel dat dit echt serieus is. Ze vond het al erg goed gespeeld.

De politie is even later ter plekke met 3 wagens, waarvan één zelfs honden achterin heeft. Het kamp van de andere groep wordt geinspecteerd en de schade blijkt mee te vallen. Er zitten wat krassen op de auto, een stoel is vernield en er zijn 2 kraten bier meegenomen. Verder liggen er overal flessen bier in het kamp. De politie controleert nog twee auto’s verderop, maar die blijken van andere kampeerders te zijn. Wij bieden de andere scouting groep aan om bij ons te komen staan en dat aanbod nemen ze graag aan. Ze moeten de volgende dag op het politie bureau aangifte doen. De politie neemt nog wat bierflessen mee voor vingerafdrukken en gaat er weer vandoor na de boel onderzocht te hebben.

Bij het kampvuur praten we nog na met de andere scouts als er plotseling weer 2 auto’s komen aanrijden. Het blijkt de politie te zijn. Ze openen de kofferbak en daar staan 2 kratten bier in. ‘We've got them’ zegt de agent. Het blijken jongens uit de buurt te zijn, die zich verveelden en te veel gedronken hadden. Ze hebben nog even bij dat huis gekeken waar we hebben gevraagd om te bellen en dat bleken de jongens te zijn. Echt super hoe de politie handelde en dat ze de jongens gepakt hebben. Ze vertelden ook aan de Veenendaal groep dat ze alle schade op de groep kunnen verhalen.

Eind goed al goed. Iedereen rustig slapen en de daders gepakt. In ieder geval een spannend verhaal. O ja, Camille en Harm zijn toch opgebleven om eventuele kinderen gerust te stellen. De rest ging om ca. 3 uur naar bed.

Goh toch erg spannend zo’n kamp.