Ardennen 2018, dag 4

In de loop van de ochtend werden de outfits steeds fraaier; zonnebrillen, teenslippers, zwembroeken. Jawel… de voorbereidingen voor de kanotocht werden getroffen! De Roverscouts besloten ook aan te sluiten bij de activiteit, waardoor we rond 11:30 uur met 35 man richting het water vertrokken.

Eenmaal aangekomen bij de kleine Nete stond de aanhanger met kano’s al op ons te wachten. Na een korte uitleg en vrij weinig voorschriften (geen helm, zwemvest, etc.) konden we al snel op weg. Roel en Jeffrey kregen toch wat koud watervrees en bleken veel angstiger te zijn aangelegd dan van te voren gedacht. Zij bedankten op het laatste moment voor een prachtige kanotocht door de natuur. Zij hadden de verwachting dat de Mc Donald’s hen toch meer vertier en uitdaging kon geven.

De kano’s werden verdeeld en in 2-tallen gingen we op weg. Gelukkig had het flink geregend begin deze week, waardoor er een redelijke stroming was, gaaf! Michiel was helemaal in zijn nopjes! Het water leidde ons langs omgevallen bomen, extreem laag hangende takken, mooie bochtjes en weides. Prachtig, het leek wel vakantie. Niet alleen de lijdingx, maar ook de kids leken te genieten.

De Roverscouts gingen met een flink tempo op weg, Johan en Thijs bleken veel beter te zijn in het kanoen tegen de stroom in, waardoor zij de hele tijd wel heel veel tegenliggers hadden en Patrick maakte het mediaverslag vanuit zijn 1-persoonskano, zodat hij overal snel tussendoor kon varen.

Na ongeveer een uur kwamen wij aan op onze tussenstop, een kinderboerderij met kleine horecagelegenheid. Na een groepsfoto op de brug, genoten de jongelui van een ijsje en de lijdingx van een flinke kop koffie in de zon, heerlijk! Van de kinderboerderij hebben we weinig gezien, hoewel… Daar kwam toch echt een zwart konijn langs huppelen op het pad, met kort daarachter Enzo…. Ai… Nu werd het toch wel tijd om snel te betalen en te gaan, voordat straks de hele kinderboerderij op vrije voet zou zijn.

Al glippend en glijdend stapte iedereen weer in zijn/ haar kano en werd de weg vervolgd. Na ongeveer 3 kwartier kwamen wij op ons eindpunt aan. Precies goed zo. 

Er werd flink gesjouwd met peddels en kano’s en snel lag alles weer op de aanhanger. 

De Roverscouts besloten om te voet terug te gaan, een hele belevenis. 5 km onbekende weg op teenslippers en zonder telefoon en portemonnee. De Rovers konden zich niet voorstellen dat zij de laatste 10 jaar zo lang zonder mobiel hadden doorgebracht. Spannend!

De anderen werden door de lijdingx opgehaald met de auto, op naar het kampterrein!

Eenmaal bij het kamp werd het vuur aangemaakt en rommelde iedereen weer lekker rond. De lijdingx gingen snel naar de winkel om boodschappen te halen voor een BBQ. 

De BBQ’s werden aangemaakt, de worsten gebraden, het stokbrood gesmeerd en de flessen cola geopend, wat een leven!

Ondertussen hadden we buren gekregen op 400 meter afstand. Zij (want het waren voornamelijk vrouwen) maakten een grote indruk op Jeffrey. Hoewel ze vrij veel gesluierd waren, kon Jeffrey zich een hele voorstelling maken van deze dames. En dan vooral hoe zij hem zouden aanbidden, al het werk voor hem zouden doen en hij ze voor van alles en nog wat kon gebruiken. Ook wij zouden er profijt van hebben; ze zouden de afwas voor ons doen, voor ons koken en we leerden van elkaar hoe we een boerka op een creatieve wijze konden gebruiken. Helaas voor Jeffrey bleken deze meiden zich prima zelf te redden en ook in het bezit te zijn van een onesie voor de nacht. Ai…

Voor de avond hadden de Roverscouts een programma voorbereid. Doordat onze dag wel heel relaxed verlopen was, waren we pas laat klaar. Maar… dat mocht de pret niet drukken.

De groep werd bij elkaar geroepen, eerst moest er nog gezongen worden voor Jeroen! Hij was vandaag jarig en is 17 geworden, zijn wens… een mooi Belgisch meisje. Helaas, dit hadden wij niet voor hem kunnen regelen.

Na een korte uitleg begonnen we het spel van de Roverscouts, een soort bierpong, maar dan net anders. We moesten, verdeeld over een rij tafels, proberen een pingpongballetje in een koffiebeker te gooien. Had je gewonnen? Dan mocht je een tafel verder. Had je verloren? Dan moest je een tafel terug. En zo werkten we toe naar een finaleronde aan 1 tafel waar door Aik, Jannes en Lieke gestreden werd voor de 1e plek. Het spel werd sportief, maar vooral creatief gespeeld.

Door de spelers werden steeds nieuwe tactieken bedacht, die niet paste binnen de regels. Door de organisator werden steeds nieuwe afspraken bedacht, wat maakte dat het spel niet alleen op vaardigheden gespeeld werd. Heb je een bril? Ja, jammer, dan ga maar een tafel terug. Ga je al meer dan 8 jaar mee op Ardennenkamp? Heel goed, dan mag je vooruit. Begint je naam met een A of een M? Jammer joh, ga maar terug.

Dit alles maakte dat niet de echte winnaar, maar diegene met de meeste geluk de winnaar werd, Aik!

We hebben een ontzettend leuke avond gehad, veel gelachen en iets nieuws geleerd!

Na het spel werd de avond ingevuld zoals de avonden hiervoor; kampvuur, chips, cola, klein biertje en heel veel weerwolf! Wat een fijne dag….