Ardennen 2018, dag 1

Maar he… het is niet koud, de douches zijn enigzins warm en pantosti’s glijden makkelijk naar binnen. We zijn begonnen!

Gisteren zijn we goed op weggegaan. De bakkies werden geinstalleerd, de vrachtwagen ingepakt en de auto’s werden ingedeeld. Rond 9:45 uur gingen wij op weg naar kampterrein de Brink, Herentals!

Na een uurtje was daar onze eerste pauzeplek, (we moeten natuurlijk niet te snel op de eindbestemming zijn, want dan moeten we nog extra activiteiten bedenken) de BP! Onder het genot van een emmer koffie, observeerden de lijdingx hoe het eerste zakgeld werd uitgegeven aan snoep en drinken met veel suiker en hoe de kids het voor elkaar kregen om anderzijds wel 50 cent los te troggelen bij de lijdingx voor de w.c. Heel goed, ze maken nu al een bewuste keuze waar ze het geld aan besteden. 

Rond 12:30 uur werden de jongelui gedropt in het bos nabij het kampterrein. Gewoon voor de vorm, want erg effectief bleek de dropping niet te zijn. Na een half uur kwamen de Explorers al vrolijk het terrein opgewandeld, de scouts na een uur.

Intussen hadden de lijdingx de eerste contacten gelegd met de terreinbeheerders, de vrachtwagen uitgepakt en geconcludeerd dat we wederom weer op een mooi terrein waren terechtgekomen.

We staan op kampeerterrein Konijnenpijp. Dat staat gelijk aan; veel privacy, 500 meter van het toiletgebouw, 100 meter vanaf de elektriciteitspaal en 600 meter vanaf de eerste buren. Perfect! Want wij scouts houden (in tegenstelling tot onze penningmeester) wel van kamperen en de natuur.

In alle rust werden de tenten opgezet, de tassen uitgepakt en keukens gepioneerd. 

Het is Koen, Jelco en Erik gelukt om binnen 2,5 uur het vuur aan te krijgen, de eerste pannen macaroni stonden op de kookplaten te garen en de corveetaken werden verdeeld. 

Stilte voor de storm…

Aik wist om 20:00 uur de paniek goed op te voeren. Wow… het gaat stormen, het gaat onweren en onmundig regenen!!! Zowel de kids als de lijdingx kennen Aik al een paar jaar en waren niet direct onder de indruk. Zijn advies (alle spullen aan de kant, onderdak zoeken, etc.) werd dus niet opgevolgd en er werd nog lekker genoten van het hakken van hout en het staren in het vuur.

Rond 20:30 bleek Aiks verhaal toch een soort van waarheid te worden. Regen! Tot 22:30 uur regende het aan een stuk door, en hoe! Het bleek geen storm in een glas water te zijn, en zo wel, dan zaten wij in dat glas water. 

Gelukkig deerde het de kids niets, zij zaten met flessen cola en zakken chips heerlijk ontspannen weerwolven te spelen in een van de keukens. Met 20 man onder 1 zeiltje is het beslist niet koud, dus het was een prima avond.

Bij de lijdingx was er meer hectiek. Daar werd de hele tent verbouwd om de spullen maar enigzins droog te leggen, geultjes gegraven om het water af te voeren en alle noodsenario’s besproken. 

Aik had de goede hoop dat het daarna echt droog zou worden, maar de telefoon van Krijn wist ons, net voor het slapen gaan, te vertellen dat het zeker nog niet voorbij zou zijn. De geluiden van het tikken van de regen, het scheuren van het zeil van het afdakje en het soppen van het luchtbed van Krijn wisten de lijdingx uit hun slaap te houden. 

De kinderen hebben geen zorgen, dus hebben heerijk geslapen!