Ardennen 2017, dag 3

Gisteren avond hebben we afgesloten met een fanatiek potje slagbal. Collin bleek een ervaren slagman te zijn en laat zich totaal niet van zijn stuk brengen. Jeroen had alleen oog voor zijn einddoel en zag Lieke even over het hoofd.

Gwen was ons natuurtalentje, ze had het nog nooit gedaan, maar begreep het direct. Mike was de criticus, hij bleef hameren over het (on)juist aangooien. En ook de rest deed fanatiek mee met het nodige gelach en creatieve regels.

Na een redelijke nacht (het scheelde een graad of 8 met gisteren nacht) was iedereen opgewekt en tevreden weer in de weer. Er was vannacht lichte paniek ontstaan door de harde wind, maar alle keukens en tenten stonden nog! Helaas regende het iets, maar hier lieten wij ons niet door afschrikken. We wisten immers dat het om 11:00 uur weer droog zou worden.

Na de noodzakelijke verplichtingen als wassen, ontbijten, afwassen en alles opruimen werd de koers gezet naar het plaatsje Limburg. De Roverscouts hadden gisteren het plaatsje al verkend en hadden de vergelijking met Doetinchem gemaakt. Aangezien Doetinchem voor onze Achterhoekse begrippen een grote stad is, leek ons dit een prima doel voor vandaag. De thermometer gaf 3 graden aan, dus niemand stemde tegen een ritje met de auto. Gelukkig steeg de temperatuur met het afdalen van de heuvel en kwamen we met 8 graden in Limburg aan.

Te voet zijn we het stadje gaan verkennen. Het stadje bleek te bestaan uit knusse boetiekjes, fonteinen, een mooie kerk op de heuvel en authentieke ambachtshuisjes. Ow ja, en een C&A, het leek net Doetinchem. De kids kregen een uur om in groepjes de stad te gaan verkennen. Daarna begon het echte werk, een spel in de stad. De groep werd in 4 groepjes verdeeld en ieder groepje kreeg een lijst met 50 opdrachten en 1,5 uur de tijd. Fanatiek begonnen de groepjes aan de opdrachten. En de Lijdingx? Die grepen hun kans om een lekker kopje koffie te bestellen in een warm koffietentje.

Na ruim 1,5 uur arriveerden de Lijdingx, onder luid protest van de kids die wel optijd waren, op de afgesproken plek. De groepen presenteerden de verschillende uitvoeringen van de opdrachten. Ze hadden in een boekenwinkel om het boek van Pinkeltje gevraagd, dikke Duitsers gefotografeerd, potje tennis gespeeld op straat, een kudde schapen nagedaan bij een shoarmazaak, de bakker geïnterviewd over de Duitse broodjes, water van de ene naar de andere fontein gebracht, een Limburgse vlaai besteld, Harm gebeld om te zeggen dat ze verdwaald waren, etc. Ze hadden zich prima vermaakt en de resultaten waren creatief. Het was een geslaagde middag, in het zonnetje!

Ons volgend doel, de Lidl! Er werd weer vergaderd door de patrouilles en de boodschappen werden snel ingeslagen. Het bleek ook al 17:30 uur te zijn, de dagen vliegen hier! Hoewel het koud is, vermaken de kids zich perfect en lijkt iedereen plezier te hebben. Er is weinig geklaag, geen geruzie en totaal geen ontevredenheid. Voor de Lijdingx het teken dat de maagjes gevuld zijn en de kids toch redelijk slapen in de nacht. Rust (6 uur slapen in de nacht) en regelmaat (wentelteefje, activiteit, Lidl, vuur, slapen) lijken te zijn behaald, reinheid is ver te zoeken. Sommigen moeten eraan herinnerd worden dat het badhuis niet bedoeld is voor de gratis wifi die er is, maar om jezelf te douchen. Diegenen die zich nog niet gedoucht hebben (alle jongens boven de 1,70 m) worden verplicht gesteld te douchen. Eigenlijk is hier geen tijd voor, want er moet nog hout gehakt worden, het bos wordt steeds weer opnieuw verkend en er moet nog een balletje getrapt worden.

Het koken en eten verloopt wederom prima. Al is het wel koud, zo koud dat de sneeuwvlokjes ons om de oren dwarrelen (echt waar!). We hebben al veel meegemaakt de afgelopen 10 jaar, maar sneeuw kunnen we vanaf dit kamp pas aan ons lijstje toevoegen. Dit heeft de Lijdingx doen besluiten om in de grote tent plaats te maken voor banken en tafels, zodat daar spelletjes gespeeld kunnen worden. Gelukkig was er een nieuwe kloofbijl gekocht vanmiddag en kon er flink hout gehakt worden om het vuur flink op te stoken. Het is wederom een koude avond. We blazen ademwolken uit tijdens de gezellige gesprekken en het lachen om de humor van iedereen. Het lijkt wel kerst; koud, sneeuw, donker, maar gezellig samen met kleine lichtjes. Tot morgen!